Świadectwo Pochodzenia

Najczęściej spotykany typ. Wystawiany przez izbę handlową, potwierdza miejsce produkcji towaru. Nie obniża ceł — jedynie certyfikuje pochodzenie. Wymagany dla większości akredytyw, wielu pozwoleń importowych i dla każdego kraju, który nie ma preferencyjnego porozumienia z krajem eksportu.

EUR.1 jest używany między UE a krajami będącymi jej partnerami umowy o wolnym handlu. W przeciwieństwie do standardowego świadectwa pochodzenia, uprawnia importera do zastosowania obniżonych lub zerowych ceł przywozowych zgodnie z właściwą umową o wolnym handlu. Wystawiany przez organy celne — nie przez izbę handlową — i towary muszą spełniać specjalne Reguły pochodzenia określone w danej umowie.

Formularz A wystawiany jest eksporterom z krajów rozwijających się, którzy wysyłają towary do krajów udzielających preferencji GSP — w tym UE, USA, Japonii, Kanady i innych. Umożliwia importerowi ubieganie się o obniżone lub zerowe cła przywozowe zgodnie z Uogólnionym Systemem Preferencji. Kraje i produkty uprawnione do tego zmieniają się regularnie.

USMCA zastąpiła NAFTA w 2020 roku. W handlu między USA, Kanadą i Meksykiem świadectwo USMCA jest wymagane, aby ubiegać się o preferencyjne stawki celne. W przeciwieństwie do większości świadectw pochodzenia, może być samodzielnie wystawiane przez eksportera — nie ma obowiązkowego udziału rządu ani izby handlowej, chociaż eksporter musi przechowywać dokumenty potwierdzające przez co najmniej 5 lat.

Formularz D to świadectwo pochodzenia dla handlu wewnątrzregionalnego ASEAN zgodnie ze Strefą Wolnego Handlu ASEAN. Zapewnia preferencyjne stawki CEPT (Wspólna Efektywna Preferencyjna Stawka Taryfowa) między krajami członkowskimi: Brunei, Kambodża, Indonezja, Laos, Malezja, Mjanma, Filipiny, Singapur, Tajlandia i Wietnam. Musi być wystawiony przez krajowe ministerstwo handlu lub organ celny.